Nieuw Onderdeel :P

Oke ik moet weer eens meer gaan bloggen. Daarom heb ik besloten een soort re cape van elke maand te gaan doen onder de naam: Nerd in en dan gevolgd door de maand. Deze week is het dus Nerd in Februari

 Het eerste wat me deze maand echt is bij gebleven is de game Marvel v.s Capcom 3. Wat een heerlijke game is dat het speelt goed het voelt lekker en is de capcom helft van de karakters een stuk diverser. Dit keer niet alleen streetfighter karakters maar ook mijn nieuwe favoriet Dante uit Devil may cry. De gameplay is grotendeels ongewijzigd. Je kiest 3 mannetjes uit en je begint met het tot pulp slaan van de 3 mannetjes van je tegenstander. Ondertussen maak je gebruik van allerlei over de top moves en wisseltrucs en je hebt een snelle interessante fighter. De gameplay vind vooral zijn kracht in de snelheid en choas en is niet geschikt voor de mensen die een streetfighter achtige game zoeken. Voor iedereen die een tof vechtspel zoekt met een aantal herkenbare karakters is deze topper echt een aanrader. Zelf heb ik deze game best wat gespeeld deze maand en heb ik er ook het nodig plezier aangehad (heb ik nog steeds).

Het tweede puntje van deze maand is de terug keer van een oude bekende namelijk Final Fantasy 9.

Door deze game ben ik een echte gamer geworden en ik vind het leuk dat ik nog steeds zo veel lol met dit spel kan beleven. Het ziet er misschien niet zo mooi uit als de rpg's van vandaag de dag. Maar het ability systeem zorgt er voor dat ik de nodig lol heb in het trainen van mijn karakters.






Derde stukje van mijn maand bespreking heeft met muziek te maken. 11-02 ging ik namelijk naar eindhoven om Want Want te zien.

Het was een top optrede (wat veelte laat begon omdat er een klote voorprogramma zo nodig de show moest stelen) Het optrede zat vol met humor en het klonk ook gewoon heerlijk. Het wachten duurde misschien langer dan het optrede maar dit was het zeker waard. Ik heb nog een shirtje gescoord en we zijn die avond nog even lekker naar extase geweest.

Comics
 Y-the last man uit gelezen. Heerlijke comic met een heerlijk einde. En ik ben deze maand begonnen aan de nieuwe reeks van witchblade en eerlijk is eerlijk het word weer fucking vet.
En ik heb deze maand de oneshot kingdom come gelezen maar daar volgt hoogstwaarschijnlijk wel een eigen blog over. 





Ook heb ik deze maand weer wat nieuwe boardgames gespeeld en gekocht.

Gespeeld

• De lache party game Tokio train. Dit is een spel waarbij de ene een toerist is en de andere een Japanner die uit moet leggen hoe de toerist bij zijn eindbestemming moet komen. Verwacht veel geroep en wazige gebaren. 
• Insmouth expension voor arkahm horror. Met deze uitbreiding had ik het zelfde als dunwich. Het is leuk maar er gebeurt soms te weinig op het Insmouth deel van het bord. 

Gekocht

 

Super tof dungeon crawl spel. Het bord bestuurt zich zelf en is zelfs voor 1 persoon leuk genoeg om te spelen. Het is een heerlijke mix tussen samenwerken strategie en geluk met als grootste voordeel dat een potje niet super lang duurt.


Over een paar potjes volgt er een echte review.







Nog een paar leuke muziek tips:

De band van Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van der Ven: Jurk!
Ik vind het zelf heerlijke muziek soms grappig soms serieus maar altijd oprecht

En als afsluitende tip een heerlijk muziekaal stukje over een van de grootste helden uit de game geschiedenis.!!!!!!!!!!!

Zo dan kunnen we weer lekker Nerden in maart

Je zou het maar mee maken

Het is zondag avond en kijk wat rond op www.cheap-comics.com. Na het bestellen van wat x-men comics en het laatste deel Ex Machina ben ik op zoek naar een leuke nieuwe serie. Op dat moment valt mijn oog toch weer op Y the last man. Deze serie is me vaak zat aangeraden maar elke keer ging ik voor iets anders. Een keer was het 100 Bullets en de keer er op was het toch Fables. Maar dit keer werd het toch echt Y the last man. Dit kwam mede omdat het van de zelfde schrijver was als Ex machina namelijk Brian K Van Vaughan. En laat ik sinds Ex machina helemaal fan van deze man zijn. Hij schrijft in het kader van voor en door comic fans.

Dit is heel erg te merken aan Ex machina. Hierin is Mitchel Hunderd (de hoofdrol speler) zelf ook een comic fan en huurt zelfs Brian zelf in om zijn biografie als comic te schrijven. Verder komt dit terug in flashbacks naar Mitchel zijn jeugd. Deze spelen zich meestal in de comic shop af of met een vriend van zijn moeder die ook een groot fan is van comics.

Deze charme van de Vaughan boeken komt ook weer terug in Y the last man. Het verhaal volgt Yorick die om onverklaarbare rede de laatste man op aarde wordt. Yorick is een amateur goochelaar die zijn specialisme in het ontsnappen uit boeien en een ware escapeartist is. Hij is verder vrij bij de hand en gebruik vaak film quotes op de zelfde manier als ik dat zelf soms doen.

Een van mijn favorite moment uit het eerst deel is als hij samen met een vrouw alle artiesten op noemt die ze nu kwijt zijn. Al mijn persoonlijke lievelings rock artiesten komen dan langs.

Maar Yorick gaat natuurlijk niet alleen op reis na een avontuurtje in het witte huis wordt hij al snel bij gestaan door agent 355 en doctor Mann (bij de hand gekozen). En dit groepje gaat op zoek naar de rede waarom Yorick samen met zijn aapje de enige over gebleven mannelijke zoogdieren zijn.

Tijdens hun reis maken ze natuurlijk van alles mee. Van de Amzones tot vrouwlijke piraten. En hierin ligt de kracht ook van de comic. Het is een groot overkoepelend verhaal maar er gebeurt wel elke keer iets nieuws. Zeker na het tweede boek wil je elke keer weten hoe het verder gaat.

Vaughan laat hier weer zien dat zijn kracht ligt in dialoog. De figuren hebben altijd interessante gesprekken. De ene keer is het vrij serieus maar weer een andere keer heb je het idee dat het pulp fiction is. Ook maakt Vaughan weer veel gebruik van flashbacks waardoor je in de loop van de comics de karakters steeds beter leert kennen.

Dus we hebben goede karakters die levens echt voelen. Een interessant plot en een  top schrijver. Toch kan ik het niet elke comic liefhebber aanraden. Mensen die bijvoorbeeld puur superhero comics lezen zullen deze comic niet altijd kunnen waarderen maar ik vind dat iedereen deze comic een kans moet geven.

Vaughan laat met deze comic weer zien dat hij samen met Brian Micheal Bendis en Mark Miller een van mijn favorieten schrijvers is.

Rise Against

Hier boven vind je het nieuwe nummer van Rise Against Help is on the way van het voor 15 maart aangekondigde album End Game. En hiermee laten de heren zien dat ze nog steeds in staat zijn om nummers met boodschap te brengen. Maar ter gelegenheid van het aankomende album gaan we eens terug kijken naar mijn ervaringen met deze band.

Wat doet die plastic gitaar in mijn hand?

Ik sta met een plastic gitaar in mijn klauwen naar een tv scherm te staren. Wow ik heb cash ow ik nummers bij komen. Wajo Closer van Lacuna Coil die wil ik. En dan druk ik per ongeluk op Prayer for the Refugee van Rise Against. Reactie ik wil geen nummer van Rage Against the Machine daar heb ik een dvd vol mee. Nu dan maar spellen.

Hey dit klinkt niet als Rage Against. Ow Rise Against (Als ik er nu op terug kijk zou ik me zelf met een eind hout willen slaan voor die vergelijking). Ow dit klinkt leuk en het nummertje bleef hangen.

De volgende dag was het practicum dag. Bram zijn laptop had muziek en zoals gewoonlijk speelde Bram voor Dj en hij zet het album Suffer and the Witness op. Hey dit nummer kan ik dat heb ik gister met een plastic gitaar gespeeld. En na het album wat verder te horen ben ik om. Er gaat een groene usb stick in de computer en binnen paar minuten staat deze cd ook thuis op de pc. Hierna volgt al snel een aanschaf van het album tijdens een bezoek aan de mediamarkt.

Joep en Erik en de kaartjesmagnaat. 

Erik spreekt tijdens het practicum de legendarische worden. Rise Against in de melkweg. Ik beloof om kaartjes te bestellen en doe dit net een week te laat. Er zijn geen kaartjes meer. Maar gelukkig zijn er nog mensen op zolder kamertjes waar je tegen het dubbelen als een soort van heroine toch nog aan een kaartje kan komen. En na overleg besluiten we dit toch te doen.


14 februari is de dag. Na een gezellige treinreis staan we in de melkweg. Het voelde als een lord of the rings reis maar als ze deze reis verfilmd hadden was het eerder een film met kansloze grappen.

Daar staan we. Snel een shirtje en de Siren song of the counter culture kopen en we kunnen beginnen. 2 voorprogramma acts later begint Rise Against met spelen. Ik herinner me het nog als de dag van gister dat ze op kwamen tijdens het nummer Drones. Het super mooie swing life away en als afsluiter het nummer met waar het allemaal mee begon. Dat nummer wat ik op mijn plastic gitaar kan spelen.

Nieuwe Album Nieuwe rond Nieuwe kansen. 

Ja een nieuw album betekend een nieuwe tour. Dus ga ik  zondag 6 maart naar Rise Against in een uitverkochte 013. Ik was dit keer net op tijd (de dag er na was het uitverkocht). Ik heb misschien zo niemand waar mee ik ga maar het wordt de eerste meesterlijke concert ervaring voor 2011. Gevolgd door Sonata Artica in de zelfde maand en de Golden Earring en Iron Maiden later in het jaar.

Warhammer Invasion en LCG's

Zoals je in mijn blog over heroscape al gelezen hebt is warhammer niet mijn ding. Schilderen kan ik niet en ik vind de instap prijs heel duur. Het universum van warhammer is daar in tegen wel super interessant. Persoonlijk houd ik echt van de typische fantasy setting die warhammer heeft en ook het de modellen zelf zijn mits goed geschilderd prachtig.

Maar genoeg geluld over warhammer we gaan het hebben over warhammer invasion. Warhammer invasion brengt het miniatuur spel warhammer namelijk terug naar een compact kaart spel onder het LCG concept van Fantasy Flight. En laat ik nu eens heel erg van kaart spellen houden! 

LCG's en hoe zit dat?

LCG Logo

Voordat ik de vraag krijg wat een LCG is zal ik het maar effe uitleggen. Een LCG is een term vanuit Fantasy Flight games ( je weet wel dat bedrijf dat zijn best doet mijn portemonnee zo leeg mogelijk te maken). Omdat het grote Boze bedrijf wizards of the coast heeft gezegd wij hebben het patent op TCG  (je weet wel zo’n kaart spel met boosters zoals pokemon of magic) moesten de rebel van Fantasy Flight iets anders bedenken. Dit noemde ze LCG. Het verschil is dat je een startdoos koopt met daarin genoeg om mee te spelen. Hierna komt er elke maand battlepack uit. Hierin zitten dan 20 nieuwe kaarten en meestal zit elke kaart dan 3x in zo’n battlepack ( Elke kaart mag namelijk maar 3x in een deck). Wat je hier door krijgt is dat een iemand een doos thuis neer zet en dat hij gewoon genoeg kaarten heeft om met verschillende mensen te spelen. Het verschil met een TCG is dus dat je altijd weet wat je koopt. Voor mij wordt de game hierdoor meer een kaart spel met een hele lading miniuitbreidingen. En dit vind ik juist zo leuk. Als ik een nieuw battlepack koop worden al mijn decks iets beter of krijg ik met elk ras nieuwe mogelijkheden om een nieuw deck te bouwen. 

Deckjes bouwen en een linkje naar uitleg

Maar genoeg over het LCG concept we gaan het over de game zelf hebben.

In de game bouw je een deck van 50 kaarten. Er zijn 2 regels bij het bouwen van een deck: elke kaart mag er maximaal 3x in zitten en je mag alleen Order of Destruction gebruiken.

Het Order of Destruction aspect heeft te maken met de rassen van warhammer

Order: High elves, Empire, Dwarves

Destruction: Dark elves, Chaos, Orcs

Als iedereen een deck heeft gebouwd dank kan de pret beginnen.

Omdat ik niet super veel zin heb om het spel uit te leggen link ik je even door naar de volgende site.

Maar wat vind ik nu van de game?

Ik vind het zelf een lekker kaart spel. Het fijne is dat je nooit tegen iemand speelt die meer geld aan het spel heeft uitgegeven omdat je altijd met een vaste set kaarten speelt. Het is dus paar een wedstrijd van deck kennis en tactische beslissingen nemen. Ook het feit dat je zelf controle hebt over hoeveel kaarten je pakt is een interessant spel concept. Als ik bijvoorbeeld met de goedkope orcs speel dan zal ik eerder zorgen dat ik veel kaarten mag pakken. Bij het dure maar sterke chaos zorg ik juist dat ik mijn resources op orde heb. Zelf speel ik graag met Dark elves dit ras heeft veel kaarten om je tegenstander te irriteren en soms zelf machteloos te maken. Je kunt zijn kaarten over nemen en je hebt zelfs de mogelijkheid om spreuken van hem te spelen.  Warhammer Invasion is volgens mij een aanrader voor iedereen die van kaartspelletjes houdt en die magic een beetje zat is. Verder kan ik niet wachten om de Lord of the Rings LCG uit te proberen omdat je hier moet samen werken met de ander spellers. Of ik het LOTR LCG ga kopen? Nee, dat niet dan koop ik liever wat extra’s voor mijn invasion collectie. Maar ik denk dat we in de toekomst nog veel van dit spel gaan horen en dat we zeker ook meer gaan zien van Fantasy Flight op het gebied van LCG’s.