vrijdag 12 november 2010

Spookhuisje

Woensdag heb ik voor de 2de keer het spel Betrayal at House on the Hill gespeeld. En zoals jullie ondertussen van mij gewend zijn krijgen jullie een beschrijving/review van het spel. Dus zaklampen aan en tijd om een haunted house in te duiken.












Voordat je het spel begint kies je een van de 6 karakters uit het spel. Ze hebben wat verschillen maar op zich maakt het niet super veel uit met wie je speelt. Ook krijg je een soort van hexagoon met je stats er op. Deze hexagoon heeft 2 kanten de ene kant is bijvoorbeeld een professor en de ander kant een pastoor. Je gebruikt wel het zelfde karakter maar ze hebben andere stats.


Na het kiezen van een karakter ga je met minimaal 3 en maximaal 6 man het huis in.
Er zullen dan 3 tegels liggen: de begin tegel waarop de ingang en de trap naar boven staan, het einde van de trap de eerste tegel van de eerste etage en een kelder tegel waarop je terecht komt als je door een van de vallen in de kelder terecht komt.





Dan begint het spel en dat is het ruw weg in 2 delen te splitsen. Het eerste deel noem ik zelf het verkennen. Tijdens het verkennen ben je bezig om het huis te bekijken. Elke keer als je namelijk bij een deur komt waar je door heen wilt, zul je een tegel van een grote stapel moeten pakken die dan een nieuwe kamer in het huis vormt. Op deze tegel kan van alles staan. Soms zal er niks gebeuren en de andere keer vind je een item of gebeurt er iets. Dit staat aangegeven met verschillende symbooltjes op de tegels.

Een van die kaartjes zijn Omens. Omens zijn speciale gebeurtenissen die je tijdens het spel bij je blijft houden. Dit kan bijvoorbeeld een klein meisje zijn of een hond maar ook een kristallen bol.
Als je een Omen pakt rol je een haunt rol je rolt dan met 6 van de speciale dobbelstenen (2x1 2x2 2x0 ogen) en als je hoger gooit dan het aantal omen kaartjes in spel gebeurt er niets.

Maar wat nu als je hoger gooit?
Dan begint het spel, je kijkt in een tabel wat er precies gebeurt en meestal wordt dan een van de spelers de verrader. Deze krijgt het verraders boekje en gaat buiten de kamer staan. Hij leest zijn rol dan door. De andere spelers lezen in een ander boekje wat hun moeten doen. De rede dat ik hier niet diep op in zal gaan is omdat dit het leuke aan het spel is. De spanning van wat voor avontuur maak ik nu mee is de grote aantrekkingskracht van het spel.

Dit is hoe het spel ongeveer werkt. Het is lekker simpel en is tijdens het spellen uit te leggen. Dit komt omdat er op de kaartjes vaak uitgelegd staat wat je moet doen hierdoor is het aantal regels dat je moet kennen lekker beperkt.

Maar wat het spel aan diepgang en complexheid mist wint het terug met sfeer. Bij elke haunt staat altijd een stukje sfeer tekst wat er voor zorgt dat je helemaal in het spel wordt gezogen. Dit geldt ook voor de event en omen kaartjes deze zijn allemaal super leuk geschreven.

Ik denk dat dit gewoon een spel is wat je zelf zult moeten spelen. Het is namelijk niet zomaar een spel het is namelijk een beleving.

De plaatjes komen dit keer niet van mijn camera maar van boardgamegeek. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten